geboren in Haarlem, woonplaats Amsterdam
"Ik ben freelance redacteur: ik schrijf teksten en redigeer en vertaal boeken. Ik zwem, zeil en ik reis veel. Ik woon in Amsterdam, maar omdat ik mijn werk overal kan doen ben ik meestal een paar maanden per jaar in Griekenland of in Spanje of in Italië of... misschien volgend jaar een tijdje in Buenos Aires...?
Ik ben vorig jaar oktober begonnen met tango dansen. Ik was op de verjaardag van een Argentijnse vriend en hij danste aan het eind van de avond met een vriendin een tango. Het was al laat, ze waren allebei op hun sokken, in de huiskamer, tussen de flessen door, en het was zó ontzettend mooi. De volgende dag heb ik me opgegeven voor een cursus.
Ik ben doorgegaan met tango dansen omdat ik de ochtend na een avond dansen zo vrolijk wakker word... Omdat het je helpt het leven van alledag te relativeren, omdat het spannend is, omdat de muziek zo mooi is, omdat het heerlijk is als je merkt dat je benen opeens vanzelf de juiste bewegingen maken."
Is je leven veranderd door de tango?
"Ja! What ever happens... there will always be the tango... Ik heb van mijn zesde tot mijn zestiende vrij fanatiek aan klassiek ballet gedaan. Daar ben ik toen in één keer mee gestopt. Achteraf begrijp ik niet dat ik er zo lang over heb gedaan om een andere dansvorm te vinden die bij me past. Als ik dans vergeet ik alle deadlines, belastingformulieren en e-mails die ik nog had moeten beantwoorden. Dat zijn praktische dingen. Waar het me om gaat is de betovering. Ik geloof dat ik daar naar op zoek ben. Als ik die ook maar even voel tijdens het dansen is de avond goed.
Ik heb nog niet zo veel dansers gezien, maar ik vind Carolina Bonaventura en Francisco Forquera erg mooi dansen. Stoer. Sterk. Gepassioneerd. Ik hou geloof ik het meest van een beetje ingetogen, gepassioneerde stijl. Te veel gezwiep met benen in de lucht hoeft voor mij niet.
Eco il Mondo, van Daniel Melingo, vind ik heel fijn om op te dansen. Het is zo'n uitgerekt nummer met een ontzettende vertraging erin. Dat vind ik heel spannend. Vorige week was ik in Sitges en daar werd een paar keer het nummer Maki Maki van Goran Bregovic gedraaid. Geen standaard tangonummer, maar heel erg leuk om op te dansen.
Natuurlijk hou ik van de traditionele tangomuziek: Gardel, Pugliese, maar ik hou ook wel van tangomuziek met een beetje een rauw randje, zoals (nogmaals) de nummers van Daniel Melingo. Het mag van mij wel experimenteel zijn, maar ik heb weinig met tangonummers waar een drumcomputertje onder is gezet. Melingo laat zich beïnvloeden door allerlei stijlen, maar hij verloochent de traditionele tango niet. Dat hoor je. Jammer genoeg wordt zijn muziek weinig op salons gedraaid. "
0 reacties:
Een reactie plaatsen